Інформація призначена тільки для фахівців сфери охорони здоров'я, осіб,
які мають вищу або середню спеціальну медичну освіту.

Підтвердіть, що Ви є фахівцем у сфері охорони здоров'я.

Журнал «Медицина неотложных состояний» Том 21, №8, 2025

Вернуться к номеру

Оцінка нового алгоритму ЕКГ для визначення локалізації додаткових провідних шляхів при синдромі ВПВ

Авторы: Ammar Salih Abbood (1), Mohammed Hashim Hussein Almyahi (2)
(1) - College of Medicine, University of Basrah, Basrah, Iraq
(2) - Nassiriya Heart Center, Thi-Qar, Iraq

Рубрики: Медицина неотложных состояний

Разделы: Клинические исследования

Версия для печати


Резюме

Актуальність. У пацієнтів із синдромом Вольфа — Паркінсона — Вайта (ВПВ) визначення розташування додаткових провідних шляхів за допомогою поверхневої електрокардіографії (ЕКГ) є важливим кроком перед будь-яким електрофізіологічним дослідженням та абляцією. Мета: валідувати новий і простий покроковий алгоритм для визначення локалізації додаткового провідного шляху за поверхневої ЕКГ під час синусового ритму. Матеріали та методи. У цьому проспективному дослідженні взяли участь пацієнти із синдромом ВПВ, яким було заплановано електрофізіологічне дослідження та абляцію в одному центрі з січня 2015 року по лютий 2019 року. Поверхневі ЕКГ, зроблені за день до електрофізіологічного дослідження, використовували для застосування цього алгоритму з метою локалізації додаткового провідного шляху та порівняння отриманих результатів із даними електрофізіологічного дослідження наступного дня. Результати. Загальна кількість пацієнтів — 121, серед них 73 чоловіки (60,3 %) і 48 жінок (39,7 %), середній вік яких дорівнював 33 ± 12 (діапазон 13–69) років. Загальні чутливість та специфічність алгоритму у виявленні додаткового провідного шляху з використанням місця успішної абляції як референтного тесту становлять 94 та 98 % відповідно, а прогностична значущість позитивного та негативного результатів — 90 та 99 %. За допомогою електрофізіологічного дослідження було виявлено шість локалізацій додаткових провідних шляхів (лівий боковий, лівий задньобоковий, передньоперегородковий, задньоперегородковий, середньоперегородковий та правий), чутливість алгоритму для кожного місця розташування становила відповідно 91, 100, 100, 91, 100, 81 %, тоді як специфічність — 100, 95, 99, 97, 99, 100 %. Висновки. Новий алгоритм для визначення додаткового провідного шляху в пацієнтів із синдромом ВПВ за поверхневою ЕКГ є простим у застосуванні та характеризується високими чутливістю і специфічністю.

Background. In patients with Wolf-Parkinson-White (WPW) syndrome, localization of the site of accessory pathway using surface electrocardiography (ECG) is important step prior to any electrophysiological study and ablation. The purpose: to validate a new and simple stepwise algorithm to localize accessory pathway site from surface ECG during sinus rhythm. Materials and methods. It is prospective study enrolling patients with WPW syndrome scheduled for electrophysiological study and ablation in single center from January 2015 to February 2019. Surface ECG of patients with WPW syndrome one day prior to electrophysiological study was used to apply this algorithm to localize the site of accessory pathway and compare it with the results of electrophysiological study next day. Results. The total number of patients enrolled in the study was 121 patients, 73 males (60.3 %) and 48 females (39.7 %) with a mean age of 33 ± 12 years and range of 13–69 years. Overall sensitivity and specificity of this algorithm in detecting the site of accessory pathway using successful ablation site as a reference test are 94 and 98 %, respectively, the positive and negative predictive values were 90 and 99 %. There were six sites of accessory pathways detected by electro-physiological study (left lateral, left inferolateral, anteroseptal, posteroseptal, midseptal and right-sided), the sensitivity of this algorithm for each accessory pathway site was 91, 100, 100, 91, 100, 81 %, respectively, while the specificity was 100, 95, 99, 97, 99, 100 %. Conclusions. This new algorithm to localize the site of the accessory pathway in patients with WPW syndrome from surface ECG is easily applied and has good sensitivity and specificity.


Ключевые слова

додатковий провідний шлях; синдром Вольфа — Паркінсона — Вайта; електрофізіологічне дослідження; передчасне збудження

accessory pathway; Wolf-Parkinson-White syndrome; electrophysiological study; preexcitation


Для ознакомления с полным содержанием статьи необходимо оформить подписку на журнал.


Список литературы

  1. Arruda MS, McCelland JH, Wang X, Beckman KJ, Widman LE, Gonzalez MD, et al. Development and validation of an ECG algorithm for identifying accessory pathway ablation site in Wolf-Parkinson-White syndrome. J Cardiovasc Electrophysiol. 1998;9:2-12. doi: 10.1111/j.1540-8167.1998.tb00861.x.
  2. Fox DJ, Klein GJ, Skanes AC, Gula LJ, Yee R, Krahn AD. How to identify the location of an accessory pathway by the 12 lead ECG. Heart Rhythm. 2008;5:1763-1766. doi: 10.1016/j.hrthm.2008.09.012.
  3. Taguchi N, Yoshida N, Inden Y, Yamamoto T, Miyata S, Fugita M, et al. A simple algorithm for localizing accessory pathways in patients with Wolf-Parkinson-White syndrome using only the R/S ratio. Journal of Arrhythmia. 2014;30:439-443. doi: 10.1016/j.joa.2013.10.006.
  4. D’Avila A, Brugada J, Skeberis V, Andries E, Sosa E, Brugada P. A fast and reliable algorithm to localize accessory pathways based on the polarity of the QRS complex on the surface ECG during sinus rhythm. PACE. 1995;18:1615-1627. doi: 10.1111/j.1540-8159.1995.tb06983.x.
  5. Iturralde P, Araya-Gomez V, Colin L, Kershenovich S, de Micheli A, Gonzalez-Hermosillo JA. A new ECG algorithm for the loca–lization of accessory pathways using only the polarity of the QRS complex. Journal of Electrophysiology. 1996;29:289-299. doi: 10.1016/s0022-0736(96)80093-8.
  6. Sezer A, Adalet K, Mercanoglu F, Yilmaz E, Buqra Z, Buyukozturk K, et al. A new electrocardiographic algorithm to localize the accessory pathway in patients with Wolf-Parkinson-White syndrome and prospective study of three electrocardiographic algorithms proposed for the same purpose. Turk Kardiol Dern Ars. 1999;27:144-155. Available from: https://archivestsc.com/jvi.aspx?un=TKDA-92137&volume=27&issue=3.
  7. Maden O, Balci KG, Selcuk MT, Balci MM, Aar B, Unal S, et al. Comparison of the accuracy of three algorithms in predicting accessory pathways among adult Wolf-Parkinson-White patients. J Interv Card Electrophysiol. 2015;44:213-219. doi: 10.1007/s10840-015-0057-6.
  8. Kay GN, Epstein AE, Dailey SM, Plumb VJ. Role of radiofrequency ablation in the management of supraventricular arrhythmias: experience in 760 patients. J Cardiovascular Electrophysiol. 1993;4:371-389. doi: 10.1111/j.1540-8167.1993.tb01277.x.
  9. Haqqani HM, Marchliniski FE. The surface electrocardiograph in ventricular arrhythmias: lessons in localization. Heart, Lung and Circulation. 2019;28:39-48. doi: 10.1016/j.hlc.2018.08.025.
  10. Haqqani HM, Morton JB, Kalman JM. Using the 12 lead ECG to localize the origin of atrial and ventricular tachycardias: Part 2 – ventricular tachycardia. J Cardiovasc Electrophysiol. 2009;20:825-832. doi: 10.1111/j.1540-8167.2009.01462.x.
  11. Hessling G, Schneider M, Pustowoit A, Schmitt C. Accessory pathways. In: Schmitt C, Deisenhofer I, Zrenner B (eds). Catheter Ablation of Cardiac Arrhythmias a practical approach. Darmastadt, Germany: Steinkopff Verlag; 2006. 79-80. Available from: https://portal.fis.tum.de/en/publications/accessory-pathways.

Вернуться к номеру